Opinie

De EU worstelt met immigratie

Een vreemdeling is iemand die elders een verblijf had of heeft, een migrant is een vreemdeling die zich elders al dan niet tijdelijk wil vestigen, een asielzoeker is een migrant die om veiligheidsredenen elders een veilige plek (asiel) zoekt, en een vluchteling is een asielzoeker van wie bewezen is dat het eigen land (tijdelijk) niet veilig is.

Hoewel het beleid van de EU inzake migratie is gericht op vluchtelingen (dus mensen met fysieke doodsbedreiging) worden de termen nogal eens door elkaar gehaald, selectief gebruik derhalve.

Hervestigings- of relocatieprogramma (2015)

Migranten die via Arabië en Noord-Afrika Europa binnenkomen vallen onder de restricties van de EU. De opvang en beslissing over een mogelijke vluchtelingenstatus is voorbehouden aan het EU land van binnenkomst. Dit zijn vooral Griekenland en Italië. Teneinde de hierdoor ontstane immigratielast voor beide landen te verlichten werd het relocatieprogramma opgezet, mede onderschreven door Zwitserland.

In het document wordt besproken:

  1. Hoe asielzoekers die al in Europa zijn te herplaatsen in afwachting een vluchtelingenstatus, mensen in nood uit buurlanden te hervestigen en mensen die niet in aanmerking komen voor asiel terug te sturen.
  2. De verbetering van de grensbewaking, het bestrijden van migrantensmokkelaars en veilige manieren om mensen legaal de EU binnen te laten.
  3. De EU heeft de plicht mensen in nood te beschermen, de EU-lidstaten zijn verantwoordelijk voor het afhandelen van asielaanvragen.
  4. Economische migranten hebben geen aanspraak op asiel. Nationale overheden hebben de plicht ze te laten terugkeren naar hun thuisland of een land waar zij doorheen zijn gereisd. De EU werkt hiertoe ook samen met doorreislanden in Afrika (Ethiopië, Mali, Niger, Nigeria en Senegal). Zo wordt in Niger in doorreiszones zestal centra voor kwetsbare migranten gefinancierd alsmede ondersteuning om mensensmokkel en -handel te bestrijden.

De EU-Turkije-verklaring (maart 2016) heeft tot doel de ongecontroleerde toestroom van migranten via de Egeïsche Zee een halt toe te roepen, en geeft legale manieren aan waarop vluchtelingen Europa kunnen bereiken. Verder is overeengekomen dat illegale migranten vanuit Turkije wier asielaanvraag op de Griekse eilanden is afgewezen, kunnen worden teruggestuurd. Elke teruggestuurde Syriër wordt uitgewisseld met een door Turkije bepaalde legale migrant.

Het tweede relocatie programma.

De EU heeft Griekenland en Italië steun verstrekt voor het opzetten van zogenaamde hotspots in de kustgebieden. Het tweede relocatie programma is dan ook bedoeld om de overvolle centra te ontlasten. Het voorziet in speciale centra waar vluchtelingen via een versnelde asielprocedure gescreend en aan een land toegewezen worden.

Probleem is dat er in Griekenland en Italië niet langer voldoende migranten zijn die aan de criteria voor hervestiging voldoen. Deze personen moeten vóór oktober 2017 door de EU-migratieautoriteiten zijn geregistreerd en een grote kans hebben op een positieve asielbeslissing.

Het eigenlijke document beschrijft dat

  1. De overeenkomst volledig gebaseerd is op vrijwilligheid.
  2. EU-landen niet gedwongen mogen worden om asielzoekers te ontvangen of een asielcentrum op hun grondgebied te hebben. Dit opdat ook de Visigrad landen het document onderschrijven.
  3. EU-leiders gezamenlijk besluiten om de controle aan de buitengrenzen van de EU te versterken. Dit overduidelijk om de fouten uit 2015 niet te herhalen met ongecontroleerde migratiestromen.
  4. Er gesloten opvangcentra komen voor asielzoekers in Zuid Europa waar hun asielvraag wordt behandeld, zoals Oostenrijk en Denemarken eerder al voorstelden.
  5. Mogelijkheden worden verkend om vluchtelingen op te vangen in ‘gecontroleerde’ centra in Noord-Afrika. Men hoopt dat hiermee meer mensen af te houden van de gevaarlijke oversteek naar Europa. Hoe erkende vluchtelingen daarna over de EU worden verdeeld is niet vastgesteld.
  6. Men ook de route via het oostelijke deel van de Middellandse Zee wil afsluiten. Hiertoe moet de overeenkomst met Turkije om de immigranten terug te sturen worden verlengd. De landen van de westelijke Balkan zijn hierin cruciaal, de bescherming van de grenzen zal worden versterkt.

Macron ziet dit document weliswaar als een grote Europese overwinning voor de samenwerking, maar voegt daar aan toe “Frankrijk is niet een van de landen waar migranten het eerst aankomen”. Ofwel, aan mijn lijf geen polonaise. Ook Zwitserland zegt “op dit moment niet deel te nemen”. Voormalig Grieks minister van Financiën Yanis Varoufakis beschouwt de top niet alleen als “volledig mislukt”, maar beschuldigt Angela Merkel er ook van consequent openlijk te liegen. “Er is niet echt een overeenkomst, dit is een typische EU-traktatie. Ze zijn het eens geworden over frasen….. Het ging er om de Overeenkomst van Dublin te hervormen, maar dat is nooit in staat geweest om het hoofd te bieden aan de massale migratiestromen”. Merkel merkt op dat centra in Afrika alleen mogelijk als Afrikaanse landen ermee akkoord gaan.  Namens de EU meent Mogherini te weten dat VN-migratieorganisaties UNHCR en IOM willen meewerken zolang internationaal recht en mensenrechten voorop staan.

De Visigrad landen

Tsjechië, Hongarije, Slowakije en Polen hebben geweigerd immigranten uit de derde wereld op te nemen, al dan niet via asielquota. De Europese Commissie is nu van plan om de landen via het Europese Hof van Justitie aan te klagen om hiermee multiculturalisme in de Midden-Europese landen te forceren.

Donald Tusk meent dat EU landen die multicultureel afwijzen dat moeten kunnen. Consensus hierover is nodig opdat er ‘’geen ravage wordt aangericht tussen de Visigrad-landen en de rest van Europa”. Hoewel Zweden en Duitsland dit afwijzen, zullen de EU-leiders overeenstemming moeten bereiken hoe massa-immigratie te behandelen zonder dwangmaatregelen. Tusk denkt aan een initiatief van € 3 miljard om Syriërs in het Midden-Oosten te houden en van € 2 miljard om Afrikanen in Afrika op te vangen

De gevolgen van massale immigratie in West Europa hebben de weerstand vergroot van de bevolking in de Visigrad-landen, maar ook in Oostenrijk en Italië. Bijstandsfraude en seksuele ‘incidenten’, waar vooral landen als Zweden en Duitsland door getroffen worden, versterken afkeer van dreigende ontheemding en betalend gast zijn in eigen land. Inmiddels laat ook Bulgarije harde deportatietaal horen.

De EU heeft noch de capaciteit noch het wettelijke recht om haar staatsburgers te vervangen, zegt ook Donald Tusk. Hij roept op immigranten weg te houden in plaats van selectie-opvangcentra te bouwen in landen die nog niet hebben willen profiteren van de vermeende voordelen van etnische diversiteit.

Inmiddels

De top was versneld omdat in Duitsland Merkel onder vuur ligt van de Beierse zusterpartij van haar CDU. Seehofer (CSU) vindt haar asielbeleid niet acceptabel, wil veel strengere asielregels en deze ook uitvoeren. Ook hij ziet niets in uitwijzingscentra in Duitsland maar wil directe terugkeer van migranten naar het eerste veilige land waar ze doorheen reisden. Maar vooral dat asielzoekers bij de Duitse grens al worden teruggestuurd, overeenkomstig het Verdrag van Dublin. Merkel kreeg een deadline om met een strenger, eensgezind Europees asielbeleid thuis te komen, waarmee het Duitse immigratiedebat een Europees debat geworden. Inmiddels heeft Seehofer aangegeven af te treden.

Ten slotte

Oostenrijk is nu voor een halfjaar EU-voorzitter. Hardliner bondskanselier Kurtz is eveneens voor een strengere grensbewaking. Met Italië voor de troepen uitlopend, belooft dit een hete zomer.

You Might Also Like