Activiteiten

Strijd mee voor meer Democratie

Al luisterend naar het mooie lied conquest of paradise zit ik te denken aan hoe ons mooie land eruit zou zien als we een volmaakte democratie zouden hebben. Zo één waarbij burgers hun burgemeesters en wethouders zouden kunnen kiezen en waarbij dwingende referenda de gekozen volksvertegenwoordigers tot ander beleid zouden kunnen dwingen. Een land bovendien met een rechtsstaat die zou functioneren zoals het volk dat wenst, immers zouden ook alle rechters of tenminste een benoemingscollege gekozen worden. Zo’n land waarbij de zwaardmacht, de politie, er op gebrand is om de burger optimaal te dienen, immers zij verkiezen de korpschef.

Ach, blijf lekker verder dromen zou je zeggen. Persoonlijk echter ben ik dat echter niet bepaald van plan. Het is tijd dat we in actie komen, voordat het te laat is. Willen wij als volk blijven doorgaan met een ongekozen elite die beleid maakt wat te vaak enkel de elite zelf dient? Kunnen we niet zo langzamerhand constateren dat er genoeg problemen spelen, ik noem maar bijvoorbeeld de vluchtelingenproblematiek, waarbij eens te meer blijkt dat de elite een beleid doordrukt waar een deel van het volk niet op zit te wachten en ook niets over te zeggen heeft?

Zien we niet allemaal dat de ontevredenheid van een deel van ons volk over dit beleid leid tot spanningen in de maatschappij? Ik hoef alleen maar even de Pegida demonstratie te Amsterdam begin deze maand, en vooral het geweld van de tegendemonstranten aan te halen om mijn gelijk in deze te bewijzen. Willen we meer van dit soort confrontaties tussen burgers die het oneens zijn met beleid, of willen we vooral proberen dit soort confrontaties op een voor ieder bevredigende wijze te voorkomen. Persoonlijk kies ik voor het laatste.

In een land met een volmaakte democratie is er geen beleid wat eenieder tevreden stelt. Die illusie heb ik niet, absoluut niet. Wel zal er beleid zijn wat de minste weerstand op zal wekken bij het volk. Er moet en zal beleid komen wat in ieder geval rekening houdt met de wensen van het volk. En om dat beleid te maken zal het volk gehoord moeten worden, in plaats van dat beleid bij het volk door de strot geduwd wordt.

Het beleidsvormingsprocens zal veel meer een tweerichtingsverkeer moeten worden dan wat nu het geval is. Teveel mensen hebben nu het gevoel, en ik ook, dat belangrijke zaken nu met eenrichtingsverkeer ons via de media worden opgedrongen en dat we er maar mee te leven hebben. Dit leidt echter tot toenemende spanningen in de maatschappij, hetgeen vroeg of laat zal gaan leiden tot conflicten, mogelijk zelfs gewelddadig.

In mijn volgende collumns zal ik het vaak gaan hebben over zaken die waarschijnlijk anders waren gelopen als onze elite naar het volk geluisterd had. Mijn favoriete onderwerpen, en ik weet al welke dat zijn omdat ik al heel lang collumns schrijf, zijn de islamisering, het schengenverdrag, internationale conflicten en de Europese Unie.ddr revolutie

Het zijn allen onderwerpen die mij raken, soms zelfs zeer persoonlijk, maar waarover ik als burger eigenlijk weinig tot niks te vertellen heb. En dat moet anders! Ik wil ook graag gehoord worden, en meebeslissen over onderwerpen die mij aan het hart gaan. Bent u bereid om met mij mee te strijden voor de democratie?

Meld u dan op het plein in Den Haag, alwaar wij iedere maandagavond vanaf 20.00 uur vergaderen bij het standbeeld! Samen staan we sterk en gaan we de strijd aan. Voor meer democratie!

You Might Also Like